تبليغاتX
الهه شرقی
درباره وبلاگ
نظرسنجي
كد نظرسنجي در اينجا
پيوندها

سرایان .مطالب خواندنی
آواي سكوت
گالري قالب وبلاگ
نرم افزار و بازی موبایل
انجمن آموزشی و تفریحی

پيوندهاي روزانه


آرشيو پيوند هاي روزانه

آمار وبلاگ
  

Google PageRank 
		Checker - Page Rank Calculator

free online visitor stat counter

کل بازديد ها :
تبلیغات شما
گل سرخ مظهر عشف


+ نوشته شده در جمعه چهاردهم تیر 1387 توسط شقایق
يا فاطمه زهرا


+ نوشته شده در جمعه چهاردهم تیر 1387 توسط شقایق
گلي تقديم به دوست


+ نوشته شده در جمعه چهاردهم تیر 1387 توسط شقایق
تقديم به بهترينم



+ نوشته شده در جمعه چهاردهم تیر 1387 توسط شقایق
راز كوچ كبوتر
من اينجا غريبم

غريب و پريشان و از راه مانده

                        ز بيگانه نوميد و از خويش رانده

كسي هست آيا

كه دستي برآرد

و در برگريز تن من نهالي بكارد

و بذري بيفشاند از آنچه شايد

و در بي عبور دل دشت راهي گشايد

و بزدايد از جان بي تاب من

هر چه"بايد،نبايد"

من اينجا غريبم

و جوقي از اين دست مردم كه همزاد خوابند و بيگانه با من

و بي شوق سبز شكفتن

و در سينه هاشان نه آهنگ ماندن

نه سوداي رفتن

كسي هست آيا؟

كه از راز كوچ كبوتر بگويد

و خشكيدن نخل ها زير باران

گمان من از صبح،آبي ترين بود و يك آسمان پر

و چشمانم از شوق لبريز و سرشار باور

                              دريغا

                              در آخر تبر ماند و رودي خروشان

                             و بس سروهاي شناور

                             و من ماندم و ياد ياران

                             و من ماندم و مويه هاي مكرر

من اينجا غريبم

كسي هست آيا؟  

دكتر اكبر شعباني   



+ نوشته شده در جمعه چهاردهم تیر 1387 توسط شقایق
مادر

مي گشايم چو با چشم گريان                                         

از پس سالها دفترم را

مي گدازد غمي سخت و ديرين                                        

اي عزيزان ز پا تا سرم را

زير عنوان مادر نوشته است:                                           

"چلچراغ سراي سعادت"

 آري آري حقيقت جز اين نيست                                      

نيست دمادر مگر عشق و عصمت

آه و افسوس بي حاصل من                                            

حاصل عمر بر باد رفته است

هان مگوييد،هرگز مگوييد

سرگذشتي كه از ياد رفته است

در دل خاك تيره نهادم

سالها پيش از اين پيكرش را

دارم اما:به صد گونه در جان

عصمت چهره لاغرش را

او نه مادر كه درياي رحمت

او نه مادر كه عين وفا بود

طرفه معجوني از عشق و ايمان

خود شميمي ز لطف خدا بود

مادرم گرچه اهل زمين بود

از فرشته فراوان نشان داشت

از تبار ملك بود،اما

مدتي در زمين آشيان داشت

خسته بود و زماني نياسود

زار بود و زماني نگرييد

خواجه خوش گفت و مصداقش اين بود

مادرم همچنان باده خنديد

باورم نيست كه هرگز مرده است

مايه زندگي در من از اوست

ديگري گر چه گفته است،گويم

تا كه هستم زجان دارمش دوست

دكتر اكبر شعباني 



+ نوشته شده در جمعه چهاردهم تیر 1387 توسط شقایق
با من باش
گفته بودی، از غرورم، از سکوتم، خسته ای
من شکستم هر دو را
گفته بودم،از سکوتت،از غرورت خسته ام
به خاموشی مغرورانه ات
شکستی تو مرا
با تو گفتم
از همه تنهایی ام، خستگی ام
با تو گفتم تا بدانی
با همه ناجیگری، بی ناجی ام
تو، سکوتت خنجریست
بر قلب من
و حضورت، مرهمی
بر زخم من
پس، باش
تا همیشه با من باش
حتی اگر خاموشی...


+ نوشته شده در یکشنبه نوزدهم خرداد 1387 توسط شقایق
ابرو
گیرم که اب رفته به جوی اید                  با ابروی رفته چه باید کرد

+ نوشته شده در سه شنبه چهاردهم خرداد 1387 توسط شقایق
مطالب گذشته
گل سرخ مظهر عشف
يا فاطمه زهرا
گلي تقديم به دوست
تقديم به بهترينم
راز كوچ كبوتر
مادر
با من باش
ابرو
CopyRight http://nehbandan20.blogfa.com .:. Template Design by : GHALEBKADEH